به نام معمار آفرینش(آتلیه معماری من)

 

<< هم گرایی >>

 برجسته ترین ویژگی پرسپکتیو هم گرایی است.به این معنی که وقتی دو خط موازی از ناظر دور شوند

 فاصله ی بین آن ها به تدریج به گونه ای که که امتداد آن ها همدیگر را در نقطه ای قطع می کنند.

 به این نقطه از تصویر "نقطه ی گریز" خط می گویند.

 "هر مجموعه از خطوط موازی نقطه ی گریز خاص خود را دارند.اگر از چشم ناظر خطی به موازات

 یک خط خارج شود صفحه ی تصویر را در نقطه ی گریز آن خط قطع خواهد کرد"

"نقطه ی گریز خطوط افقی روی خط افق قرار دارد."

"در پرسپکتیو یک نقطه ای و دو نقطه ای خطوط قایم به دلیل این که با صفحه ی تصویر موازی هستند

نقطه ی گریز ندارند."

<<نقطه ی گریز خطوط مایل>>

نقطه ی گریز خطوط مایل ممکن است بالا و پایین خط افق قرار داشته باشد.

تذکر:توجه نمایید که نقطه ی گریز خطوط شیبدار و نقطه ی گریز تصویر آن خطوط بر روی صفحه ی افق

روی یک خط رابط قایم قرار می گیرند.

<<پرسپکتیو نقطه>>

اگر از نقطه ای در فضا مانند A به چشم ناظر وصل کنیم صفحه ی تصویر را در نقطه ای مانند a قطع

می کند که پرسپکتیو A است.

پرسپکتیو نقطه ی ‌B که در روی صفحه ی زمین قرار دارد نقطه ای است مانند b .

پرسپکتیو نقطه ی C که در روی صفحه ی تصویر قرار دارد بر خودش منطبق است(نقطه ی c)

<<پرسپکتیو خط>>

برای ترسیم پرسپکتیو خط پرسپکتیو دو نقطه از آن رسم می کنیم.

<<پرسپکتیو حجم>>

برای ترسیم پرسپکتیو یک حجم نقاط آن را به چشم ناظر وصل می کنیم و پرسپکتیو خطوط آن را

رسم می کنیم.

     ادامه دارد...      

<<پرسپکتیو>>

پرسپکتیو واقع نماترین تصاویر را از اجسام و ساختمان ها نشان می دهد و شیوه ی کارآمدی است

 که از آن برای تجسم و تجزیه و تحلیل اشیا یا ساختمان های اطراف خود استفاده می کنیم.

ما به طور روزمره اشیا و ساختمان های پیرامون خود را از جهات و زوایای مختلف به صورت سه بعدی

مشاهده و با آن ها ارتباط برقرار می کنیم.

برای انتقال مشاهدات خود به دیگران می توانیم پرسپکتیو اشیا و ساختمان ها را با تمام جزییات

رنگ و سایه روشن ترسیم و معرفی نماییم.

<<عناصر اصلی پرسپکتیو>>

همان طوری که در شکل می بینیم هر نقطه از جسم با یک شعاع نورانی (شعاع دید) به چشم

بیننده وصل می گردد.هر کدام از شعاع های دید صفحه تصویر را در نقطه ای قطع می کنند که تصویر

و پرسپکتیو نقطه ای واقعی است.

خطوط.زوایا و سایه روشن های جسم از دید بیننده مانند خطوط و زوایای پرسپکتیو آن در روی

 صفحه ی هستند.

در پرسپکتیو سایه در واقع کپی سایه های جسم واقعی می باشد و با اصول ساده ای رسم می شود.

<<مخروط(میدان) دید و عناصر پرسپکتیو>>

ما جهان پیرامون خود را در محدوده ی مخروطی مشاهده می کنیم که در حول محور دید ما زاویه ی

۶۰ درجه شکل می گیرد.با حرکت چشم ها امتداد محور دید و محدوده ی مخروط میدان دید ما هم

تغییر جهت می یابد.

برای ترسیم پرسپکتیو یک جسم یا فضا لازم است محل ناظر و فاصله ی ناظر از جسم و امتداد دید

او را معین کنیم.

<<تغییر محل صفحه ی تصویر نسبت به جسم>>

اگر صفحه ی تصویر به ناظر نزدیک تر شود اندازه ی پرسپکتیو کوچک تر می شود و برعکس

اگر صفحه ی تصویر از ناظر دورتر شود اندازه ی پرسپکتیو بزرگ تر خواهد شد.

باید دانست که در هر صورت تناسبات جسم در پرسپکتیو تغییر نمی کند.

<<تغییر موقعیت ناظر نسبت به جسم>>

محل جسم و صفحه ی تصویر در تمام حالات ثابت است.

وقتی ناظر به جسم نزدیک می شود زوایای جسم تندتر می شوند و بالعکس

وقتی ناطر از جسم دورتر می شود جسم در محدوده ی مخروط دید ۶۰ درجه قرار می گیرد

و زوایا بازتر شده و طبیعی تر به نظر می رسند.

لذا فاصله ی ناظر از جسم بسته به بزرگی و یا کوچکی جسم و محدوده ای که می خواهیم

نمایش بدهیم تغییر می کند.

<<محل قرارگیری جسم نسبت به خط دید ناظر و خط افق>>

اجسام ممکن است نسبت به خط افق و دید ناظر پایین تر یا روبه رو و یا بالاتر باشد.

در هر صورت محل افق وابسته به محل دید ناظر (ارتفاع دید) است و ثابت باقی می ماند.

<<زاویه ی جسم نسبت به دید ناظر و صفحه ی تصویر>>

جسم ممکن است نسبت به صفحه ی تصویر در جهت های متفاوت قرار گیرد.

زاویه ای که سطوح و یال های جسم با صفحه ی تصویر می سازد اولا مشخص می کند که

کدام جبهه از جسم در معرض دید ناظر قرار می گیرد و ثانیا محل نقطه ی گریز خطوط جسم را

نشان می دهد.

   ادامه دارد...  

 سلام

هدف من از ساخت این وبلاگ این است که از دانش و اطلاعات دوستان عزیز در زمینه معماری بهره مند بشم و اطلاعاتی که خودم در این زمینه کسب می کنم رو در این وبلاگ قرار بدم.

شاد باشین و خندون